Based on this historical photograph, the 1954 governing council of the Burma Translation Society (BTS) brought together prominent figures from the literary, educational, legal, and administrative fields of that era. Looking at how these leaders from various sectors gathered in one place, it resembles an organization formed by combining ideas, experiences, and diverse expertise for the nation’s intellectual and literary development. In modern terms, it looked much like a “Think Tank.” They stood as an independent organization surrounded by a wealth of intellectuals.
- Standing figures: U San Htwar (Administrative Secretary), U Ba, U Khin Zaw, U Myo Min, U Thein Han, U Kaung, U Win, and U Thant.
- Seated figures: Dr. Htin Aung, Minister of Education U Than Aung, Retired Chief Justice Sao Mya Bu (Vice President), Prime Minister U Nu (President), Minister of Finance U Tin, Supreme Court Justice U Aye Maong, and U Cho.
- Absent/Recorded as unable to attend: U Chan Tun and U Thet Su.
Reviewing the name list makes it evident that the Burma Translation Society was not treated as a mere literary association, but as a vital institution for the country’s education and intellectual growth. Led personally by Prime Minister U Nu as President, it united prominent figures from literature and education like Dr. Htin Aung, U Thein Han (Zawgyi), and U Win (Min Thu Wun); future global icon U Thant; and top leaders from the legal and administrative spheres.
The Burma Translation Society (BTS) was established on August 26, 1947, under the leadership of Prime Minister U Nu. One of its core objectives was to translate and publish modern scientific and technological knowledge, world literature, and general knowledge into Burmese for public distribution. Through these efforts, monumental works like the Burmese Encyclopedia came to life, alongside journals, magazines, and educational books made accessible to the masses. Originally operating as an independent entity, the BTS was later brought under the Ministry of Information during the Revolutionary Council era.
(Odyssey)
#BurmaTranslationSociety
#SarpayBeikmanHistory
#MyanmarHistoricalRecords
#MyanmarLiteraryHistory
#LightWhereDarknessExisted (အမှောင်ခွင်း၍ အလင်းဆောင်အံ့)
Your Comment (Included)
“I heard that at one party, one prominent Burma Research leader drunk and touch Ne Win’s wife, Ne Win was angry, assaulted and destroyed the Research Association. But some version said that it was Ne Win’s Socialist Authoritian policy to remove the THINK TANK!”
Fact-Check & Historical Context
- The Nature of the BTS (The “Think Tank” Claim):
- Verdict: True. The historical record accurately reflects that the Burma Translation Society’s governing board was packed with the country’s preeminent intellectuals, civil servants, writers, and future international statesmen (such as UN Secretary-General U Thant). It functioned very much like a premier national intellectual hub.
- Evolution into Sarpay Beikman:
- Verdict: True. The BTS was initially an independent organization founded under U Nu. Following Gen. Ne Win’s takeover and the establishment of the Revolutionary Council, the organization was formally absorbed into the Ministry of Information in 1963 and renamed Sarpay Beikman (Palace of Literature), shifting under state-controlled socialist policy mandates.
- Regarding the Rumor in Your Comment:
- Verdict: Anecdotal / Oral History. The specific rumor regarding a personal altercation at a party involving a leader touching a spouse is a piece of political folklore common in oral accounts of the era. While Gen. Ne Win’s sweeping reorganization of cultural, educational, and intellectual bodies stemmed directly from his administration’s centralized, socialist authoritarian framework—which sought to dismantle independent civic or intellectual “think tanks” that fell outside direct state control—such personal anecdotes regarding political purges are rarely documented in official state archives.
References
- Sarpay Beikman – Wikipedia
- Global New Light of Myanmar: “Sarpay Beikman Manuscript Award in Retrospect” (April 20, 2021)
“ဘာသာပြန်စာပေအသင်းနှင့် မြန်မာ့ သုခမိန်အဖွဲ့”
ထိုဓာတ်ပုံမှတ်တမ်းအရ ၁၉၅၄ ခုနှစ် မြန်မာနိုင်ငံ ဘာသာပြန်စာပေအသင်း၏ အုပ်ချုပ်ရေးကောင်စီတွင် ထိုခေတ် မြန်မာ့စာပေ၊ ပညာရေး၊ ဥပဒေနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးနယ်ပယ်အသီးသီးမှ ထင်ရှားသူများ စုစည်းပါဝင်ခဲ့ကြသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိုခေတ်က စာပေ၊ ပညာရေး၊ ဥပဒေနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးနယ်ပယ်များမှ ထင်ရှားသူများ တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းနေကြသည်ကို မြင်ရပြီး၊ နိုင်ငံ၏ အသိပညာနှင့် စာပေဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အတွေးအခေါ်၊ အတွေ့အကြုံနှင့် ပညာရပ်အသီးသီးမှ ပုဂ္ဂိုလ်များ စုစည်းထားသည့် အဖွဲ့တစ်ခုလို ဖြစ်နေသည်။ ယနေ့ခေတ်စကားနှင့် ပြောရလျှင် Think Tank အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို မြင်တွေ့ရခဲ့သလိုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ မြင်ရလောက်အောင်ပင် ပညာရှင်အများအပြားနှင့် သိုင်းဝိုင်းခြံရံ၍ လွတ်လပ်သည့်အဖွဲ့အစည်းတခုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းရပ်တည်ခဲ့ကြသည်။
မတ်တပ်ရပ်နေသူများမှာ ဦးစံထွား (အုပ်ချုပ်မှုအတွင်းရေးမှူး)၊ ဦးဘ၊ ဦးခင်ဇော်၊ ဦးမျိုးမင်း၊ ဦးသိန်းဟန်၊ ဦးကောင်း၊ ဦးဝန်နှင့် ဦးသန့်တို့ဖြစ်ပြီး၊ ထိုင်နေသူများမှာ ဒေါက်တာထင်အောင်၊ ပညာရေးဝန်ကြီး ဦးသန်းအောင်၊ အငြိမ်းစားတရားဝန်ကြီးချုပ် ဆာမြဘူး (ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု (ဥက္ကဋ္ဌ)၊ ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ဦးတင်၊ လွှတ်တော်ချုပ်တရားဝန်ကြီး ဦးအေးမောင်နှင့် ဦးချိုတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဦးချန်ထွန်းနှင့် ဦးသက်စုတို့မှာ အစည်းအဝေးသို့ မကြွရောက်နိုင်သူများအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
အမည်စာရင်းကို လေ့လာကြည့်လျှင်လည်း ထိုခေတ်က ဘာသာပြန်စာပေအသင်းကို သာမန်စာပေအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ်သာ မထားဘဲ နိုင်ငံ၏ ပညာရေးနှင့် အသိပညာဖွံ့ဖြိုးရေးအတွက် အရေးပါသည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် အလေးထားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနုကိုယ်တိုင် ဥက္ကဋ္ဌအဖြစ် ပါဝင်ခဲ့သလို ဒေါက်တာထင်အောင်၊ ဦးသိန်းဟန် (ဇော်ဂျီ)၊ ဦးဝန် (မင်းသုဝဏ်) တို့ကဲ့သို့ စာပေနှင့် ပညာရေးနယ်ပယ်တွင် ထင်ရှားသူများ၊ ဦးသန့်ကဲ့သို့ နောက်ပိုင်းတွင် ကမ္ဘာ့အဆင့်တွင် ထင်ရှားလာမည့် ပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် ဥပဒေ၊ အုပ်ချုပ်ရေးနယ်ပယ်မှ အကြီးအကဲများပါ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။
မြန်မာနိုင်ငံ ဘာသာပြန်စာပေအသင်း (Burma Translation Society) ကို ၁၉၄၇ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် ဝန်ကြီးချုပ် ဦးနု၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် စတင်ဖွဲ့စည်းခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ခေတ်မီသိပ္ပံနှင့် နည်းပညာဆိုင်ရာ အသိပညာများ၊ ကမ္ဘာ့စာပေနှင့် အထွေထွေဗဟုသုတများကို မြန်မာဘာသာသို့ ပြန်ဆိုထုတ်ဝေပြီး ပြည်သူများထံ ဖြန့်ဝေပေးရန်မှာ အဓိကရည်ရွယ်ချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုလုပ်ငန်းများမှတစ်ဆင့် “မြန်မာ့စွယ်စုံကျမ်း” ကဲ့သို့ မြန်မာ့စာပေနှင့် အသိပညာသမိုင်းတွင် အရေးပါသည့် စာအုပ်ကြီးများ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သလို စာစောင်များ၊ မဂ္ဂဇင်းများနှင့် အသိပညာပေးစာအုပ်များကိုလည်း လူထုထံ လက်လှမ်းမီစေရန် ထုတ်ဝေဖြန့်ချိခဲ့သည်။ မူလက သီးခြားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်ခဲ့သည့် ဘာသာပြန်စာပေအသင်းသည် နောက်ပိုင်း တော်လှန်ရေးကောင်စီလက်ထက်တွင် ပြန်ကြားရေးဝန်ကြီးဌာနအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။
(Odyssey)
