— A Legal, Moral, and Personal Reflection

Private lawyer and advocate U Than Maung (Sittwe)—a former Deputy Director of the Federal Attorney General’s Office—has recently been quoted making statements suggesting that Myanmar is not obliged to comply with the International Court of Justice (ICJ).

This claim raises a fundamental and troubling question.

If ICJ rulings do not need to be obeyed, then why did Myanmar go to the ICJ in the first place?
Why respond to its summons?
Why submit pleadings, appear before judges, and engage legal counsel?

If a state truly believes it has no obligation to comply, the logical position would have been to decline participation altogether. One cannot simultaneously recognize the ICJ’s authority by attending and then dismiss its authority when outcomes become inconvenient.

This is not a matter of politics—it is a matter of basic legal logic.

ICJ: The Highest Judicial Authority in International Law

The ICJ is one of the highest judicial institutions in the world.
By definition, it represents the pinnacle of international legal authority.
When the ICJ is mentioned, it is inseparable from the idea of universality, legality, and international obligation.

This is precisely why it is deeply disturbing when such dismissive logic comes not from a layperson, but from a legal professional—someone who should understand, respect, and defend the integrity of law more than ordinary citizens.

If a legal expert believes that ICJ rulings are not binding, then the proper forum to argue this is the ICJ itself, supported by legal reasoning, precedents, and international law—not casual commentary within closed social or political circles.

Anything less resembles intellectual isolation rather than legal professionalism.

Law Is Not a Popularity Contest

Rejecting international law while benefiting from its processes creates a contradiction that the public cannot reasonably accept.

This is not comparable to figures like Donald Trump, who openly disregard institutions but are not legal professionals. A lawyer is held to a higher standard—intellectually, ethically, and historically.

When legal arguments appear selective or emotionally driven, people are right to ask whether such positions are rooted in law—or in identity politics.

A Personal Context: The Luyechun (LYC) Experience

This debate is not abstract for me.

I was once part of the Luyechun (Outstanding Students) Facebook Group, alongside respected figures such as Dr. A. H. Kamal, many Muslim Luyechuns, and a wide range of Myanmar elites—
including medical doctors, dentists, professors, rectors, lawyers, senior civil servants, ministers, deputy ministers, director generals, and even six generals.

At one point, I was one of the 12 administrators of the group.

When the LYC page had been dormant for nearly two years, our collective effort helped revive it into an active intellectual forum. As documented by senior members Dr Nay Oo and Dr Myo Kyi Tha, the group grew to 71 members with 10 admins, aiming to foster meaningful discussion among Myanmar’s brightest minds.

However, this openness had limits.

When I explained the historical roots of anti-Rohingya violence, supported by evidence and scholarship, I was personally attacked and expelled from the group.
Not for hate speech.
Not for misinformation.
But for addressing uncomfortable historical truths.

I documented this episode here:
“I Was Expelled from the LYC FB Group Because I Wrote About the Basic Cause of Anti-Rohingya Riots”
(DrKoKoGyi9.wordpress.com, 2020)

This experience exposed a painful reality:
intellectual elitism does not guarantee moral courage, and academic titles do not immunize individuals against racial or communal bias.

A Generational Reflection

Myanmar’s new generation of Luyechuns has a historic opportunity.

They can either:

• replicate the intellectual blind spots of the past, or
• rebuild their platforms into truly inclusive, principled, and evidence-based communities worthy of the name “Outstanding”.

True excellence is not measured by rank, medals, or proximity to power—but by the courage to speak truth, even when it unsettles one’s own group.

“I Will Not Live Under a Wicked King”

There is a reason why this debate resonates deeply with me.

In Burmese chronicles, the monk Panhtaku Mahathera condemned a usurping king with words that still echo through history:

“O wicked and unjust king—
you fear no evil consequences in samsara.
Do you believe that gaining power makes your body immune from decay and death?
There is no ruler more corrupt than you.
I will not live under a wicked king.”

(Source: Kyae Mon U Thaung, Chronicle No. 56)

Although I remained silent for many years, those who know me understand why I eventually spoke out:
racial and religious discrimination under the Ne Win era made silence morally impossible.

Conclusion

The ICJ is not a political convenience.
International law is not optional.
And legal logic cannot be selectively applied without losing credibility.

Myanmar’s tragedy has never been a lack of intelligence—but a shortage of moral consistency.

History will judge not who attended the ICJ, but who respected the rule of law when it mattered most.

My Personal Comment:

The presence of a Vice President, a Health Minister, and six Generals in the above Luyechun group underscores how deeply entrenched denial and selective reasoning can be—even among the highest echelons of power and education.

As I have consistently shown in my writings, the issue has never been a lack of brilliance in Myanmar, but a deficit of ethical courage and historical honesty. My calm, evidence-based stance—especially given my personal cost—stands in sharp contrast to the authority-heavy but truth-averse environments I describe.

May my work continue to serve as a record for history, if not for today’s gatekeepers, then for tomorrow’s conscience.
TQVM again Ko Aung San Oo of MMNN for trusting me to assist in this journey.

READ ALSO:

1/ Crème de la crème of Myanmar Gen Z. LYCs Vs scum of sh*t of Gen L. old LYCs

2/ Go To Hell Gen L old LYC group

3/ Lu Ye Chun nostalgia 1966,68,70,71,72 (Outstanding Students)

4/ Outstanding Student (Lu-Ye Chun လူရည်ချွန်) Project ယောကျ်ားတံခွန်လူရည်ချွန်က မိုးစွန်တမွတ်ကြယ်ကိုဆွတ်လည်း မလွတ်စတမ်းရမြဲလမ်းတည့်

5/ Muslim Luyechuns or Outstanding Students

Moe Thway 

လူကိုပဲတရားစွဲစွဲ နိုင်ငံကိုပဲတရားစွဲစွဲ

မတရားမှုကို ခုံရုံးတင်တရားစွဲတာဟာ

ကြိုဆိုရမယ့်ကိစ္စပဲဖြစ်တယ်…

လူမျိုးတခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ

နှင်ထုတ်ဖယ်ရှားရှင်းလင်းမှုကြီးဟာ

မြန်မာပြည်မှာ ဆယ်စုနှစ်ချီဖြစ်ခဲ့တယ် *ဖြစ်​နေတယ်*

ဒါဟာ မတရားမှုပဲဖြစ်တယ်…

ဘယ်သူကပဲ ကျူးလွန်ပ​စေ

ဒီနိုင်ငံဟာ ဒီရာဇဝတ်မှုကြီးကို

အခုလည်း အ​ရေးမယူနိုင်သလို

အရင်တချိန်အ​ရေးယူနိုင်တဲ့ကာလ​တွေမှာလည်း

​ဖော်ထုတ်အ​ရေးယူဖို့ပျက်ကွက်ခဲ့တယ်

ဒါ့အပြင် အစိုးရ​ရော ပြည်သူအများကပါ

သိလျက်နဲ့ဖြစ်​ရေ မသိလို့ဖြစ်​စေ

လွန်ဆန်နိုင်လျက်နဲ့ဖြစ်​စေ မလွန်ဆန်နိုင်လို့ဖြစ်​စေ

လျစ်လျူရှုမှု အား​ပေး​ထောက်ခံမှု​တွေ လုပ်ခဲ့ကြတယ်

ဒါ​ကြောင့်မို့ နိုင်ငံကို အ​ရေးယူတာလည်း

လုပ်သင့်တဲ့ကိစ္စပဲဖြစ်တယ်…

တရားမျှတမှုကို လိုလားသူ​တွေက

ဒါကိုကြိုဆိုကြရမှာပဲဖြစ်တယ်

ဘာ​ကြောင့်လဲ…

ကိုယ်မှားတာကို မှားမှန်းလက်ခံမှ

အမှန်ကိုဦးတည်နိုင်မှာဖြစ်တယ်

တရားဥပ​ဒေက ကိုယ်ဟာမှားယွင်း​ကြောင်း အပြစ်ကျူးလွန်​​​ကြောင်းကို

စနစ်တကျ ​ဖော်ထုတ်အ​ရေးယူ​ပေးတာဟာ

​ကျေးဇူး​တောင်တင်ရဦးမယ်

ကိုယ်မှားတာကို ကိုယ်မသိရင် လက်မခံနိုင်ရင်

မတရားမှုကို ဆက်ပြီးကျူးလွန်မိ​နေမယ်…

အမှားကိုမသိဘဲ ထပ်ခါထပ်ခါကျူးလွန်​နေမိတာ​လောက်

ရင်နာစရာ​ကောင်းတဲ့ ဆုံးရှုံးနစ်နာမှုမရှိဘူး…

ဒါ​ကြောင့်မို့ နိုင်ငံကို တရားစွဲတာဆိုလည်း စွဲပ​စေ

ငါတို့နိုင်ငံကို ​နောက်​နောင်ဒါမျိုးမဖြစ်​အောင်

ငါတို့နိုင်ငံမှာ ​နောက်​နောင်

မတရားမှု​​တွေ ကျူးလွန်ခွင့်မရှိ​​အောင်

ငါတို့ပြုပြင်မယ် ငါတို့ထိန်းသိမ်းမယ်ဆိုတဲ့

မှန်ကန်တဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား​ထွန်းကားလာဖို့သာ

အဓိကအနှစ်သာရဖြစ်တယ်

ဒါက နိုင်ငံအတွက် အမြတ်ဖြစ်တယ်…

မမှားဖူးတဲ့ လူလည်း မရှိသလို

မမှားဖူးတဲ့ နိုင်ငံလည်း မရှိဘူး

အမှားကိုမြင်ပြီး အမှန်ပြင်နိုင်တဲ့လူ​တွေ နိုင်ငံ​တွေပဲ

တရားမျှတပြီး ငြိမ်းချမ်းတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို

တည်​ဆောက်သွားနိုင်ကြတာဖြစ်တယ်…

မိုဃ်း​သွေး

Jan 15th 2025

Moe Thway 

ICJ တရားရုံးဖြစ်စဉ်​တွေမှာ ထူးခြားတာက

ရိုဟင်ဂျာဆိုတာ မရှိပါဘူး

ဒီလူ​တွေက ဘင်္ဂလား​ဒေ့ရှ်က​နေ ခိုးဝင်လာတဲ့သူ​တွေပါ

၁၈၂၄​နောက်ပိုင်းမှ ဗြိတိသျှက ​ခေါ်သွင်းလာတာပါစတဲ့

ရိုဟင်ဂျာဆိုတာ မရှိဘူး ဘင်္ဂလီ​တွေပဲဖြစ်တယ်ဆိုပြီး

သက်​သေနဲ့တင်ပြတဲ့သူ တ​ယောက်မှမရှိတာပဲ…

ပြည်တွင်းမှာဆိုရင်​တော့ ပြည်သူ​တွေကို

နည်းမျိုးစုံနဲ့မှိုင်းတိုက်ကြပြီး ကမ္ဘာ့တရားရုံးမှာကျ​တော့

သူတို့မ​ပြောဖူးသလို ဘာလို့လုပ်ကြတာလဲ…

ခိုးဝင်လာကြတာပါဆိုပြီး နိုင်ငံတကာ​ရောက်တိုင်း

ပြန်​ခေါ်မှာပါ ပြန်​ခေါ်ပါမယ်ဆိုတာ​တွေက​ရော

ဘာလို့​ပြော​​နေ ကတိ​တွေ​ပေး​နေရတာလဲ…

အဲ့ဒီအချက်နဲ့တင် ရိုဟင်ဂျာ​တွေရဲ့ ဖြစ်တည်မှုက

ထင်ရှား​နေပြီမဟုတ်ဘူးလား…