As of January 2026, President Trump’s renewed interest in acquiring Greenland is driven by a combination of strategic defense and economic interests. Despite rejection from Denmark and Greenland, the White House maintains that “all options are on the table,” including the use of military force. 

Reasons for Interest

• National Security: Trump argues that U.S. ownership is an “absolute necessity” to secure the Arctic against Russian and Chinese influence. It is seen as critical for his proposed “Golden Dome” missile defense system.
• Strategic Location: Greenland sits on the GIUK Gap (Greenland-Iceland-UK), a vital maritime choke point for monitoring Russian naval activity.
• Vast Natural Resources: The island contains significant untapped deposits of rare earth minerals, oil, and gas. These are crucial for high-tech industries and reducing reliance on Chinese supply chains.
• New Shipping Routes: As Arctic ice melts, new Transpolar Sea Routes are opening that could significantly shorten global trade distances. 

Trump’s Current Options

The administration is reportedly discussing a “range of options” to gain control: 

• Purchase Agreement: A direct offer to buy the territory from Denmark.
• Compact of Free Association: Encouraging Greenland to secede from Denmark and enter a “free association” with the U.S. in exchange for massive financial aid.
• Military Action: The White House has explicitly stated that “utilizing the U.S. military is always an option” for annexation.
• Economic Leverage: Using trade tariffs or other economic pressures against Denmark or the EU to force a deal. 

Potential Consequences

Experts and world leaders have warned of severe repercussions if the U.S. pursues a forced takeover: 

• Collapse of NATO: Danish Prime Minister Mette Frederiksen stated that a military takeover would “spell the end” of the transatlantic alliance.
• International Isolation: European allies have issued joint statements opposing any use of force, which could lead to a fundamental rupture in U.S.-EU relations.
• Domestic Opposition: U.S. lawmakers from both parties, including Speaker Mike Johnson, have expressed concern, suggesting it could trigger a constitutional or legislative crisis.
• Armed Conflict: Danish defense experts have not ruled out that they would “shoot back,” potentially leading to casualties and an unprecedented war between allies. 

Myanmar Muslims News Network

opdsoeSrtna261l3a40a93328mf108uhl0h7lh82cml2mah211icf6327g79 ·

ဒေါ်နယ်ထရမ့် ဘာကြောင့် ဂရင်းလန်းကို လိုချင်တာလဲ ?

—–

ဒီပြသနာ စတာကတော့ ထရမ့် ရဲ့ ပထမ သမ္မတ သက်တမ်း က စခဲ့တယ်လို့ ဆိုရမှာပါ။ ၂၀၁၉ မှာ ဒေါ်နယ်ထရမ့်က ဂရင်းလန်းကျွန်းကို ဝယ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြောခဲ့တာဟာ ကမ္ဘာ့မီဒီယာတွေမှာ ပွဲဆူသွားစေခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ခြံမြေသူဌေးဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ထရမ့်အတွက် ဒါဟာ သာမန်အရောင်းအဝယ်တစ်ခုထက် ပိုတဲ့ “မဟာဗျူဟာမြောက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု” တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ဘာကြောင့် ဂရင်းလန်း ကို အတင်း လိုချင်နေသလည်း ဆိုတဲ့ နေရာမှာ အဓိက အချက်လေး ချက် တွေ့ရပါတယ် ။

၁။ ပထဝီနိုင်ငံရေး အချက်အချာ (Strategic Real Estate)

ဂရင်းလန်းဟာ မြောက်အတ္တလနတိတ်နဲ့ အာတိတ်သမုဒ္ဒရာကြားမှာ ရှိနေပြီး မြောက်ဝင်ရိုးစွန်းဒေသကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အကောင်းဆုံးနေရာပါ။

အမေရိကန်ဟာ ဂရင်းလန်းမှာ Pituffik Space Base (ယခင် Thule လေတပ်စခန်း) စစ်စခန်း တစ်ခုကို ယခင်ထဲက အခြေစိုက်ထားပြီးဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ရုရှားဖက်ကလာမယ့် ဒုံးကျည်တွေကို စောင့်ကြည့်တဲ့ အရေးကြီးဆုံး ရေဒါစခန်းဖြစ်လို့ အမေရီကန် အမျိုးသားလုံခြုံရေးအတွက် မရှိမဖြစ်အရေးကြီးလှပါတယ်။

၂။ သယံဇာတ ရတနာသိုက် (Resource Goldmine)

ကမ္ဘာကြီးပူနွေးလာတာကြောင့် ဂရင်းလန်း ရေခဲတွေအရည်ပျော်လာတာဟာ မြေအောက်က သယံဇာတတွေကို ထုတ်ယူဖို့ လမ်းပွင့်လာစေပါတယ်။

စမတ်ဖုန်း၊ လျှပ်စစ်ကား ဘက်ထရီနဲ့ ခေတ်မီစစ်လက်နက်တွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ မြေရှားသတ္တုတွေ ဂရင်းလန်းမှာ အများကြီးရှိပါတယ်။ လက်ရှိမှာ တရုတ်က မြေရှား စျေးကွက်တွေကို စိုးမိုးထားလို့ အမေရိကန်က လည်း ဂရင်းလန်း မြေရှား ကို အပိုင် ရချင်နေတာပါ။

နောက်တစ်ခုက ဂရင်းလန်းကမ်းလွန်မှာ ရေနံနဲ့ ဓာတ်ငွေ့သိုက် တွေ အများကြီး ရှိနှိင်တဲ့အတွက် စွမ်းအင်လုံခြုံရေးအတွက် ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။

၃။ ရုရှားနဲ့ တရုတ်ကို ဟန့်တားခြင်း (Checking Rival Powers)

တရုတ်ဟာ “ဝင်ရိုးစွန်း ပိုးလမ်းမ” စီမံကိန်းနဲ့ ဂရင်းလန်းမှာ လေဆိပ်တွေဆောက်ဖို့၊ သတ္တုတူးဖို့ ကြိုးစားနေတာကို အမေရိကန်က မကျေနပ်ပါဖူး ၊ တရုတ် လက်ဝါးကြီး အုပ်မှာကို တားချင်တဲ့ သဘေားရှိပါတယ်။

ရုရှားကလည်း အာတိတ်မှာ စစ်စခန်းတွေ တိုးချဲ့နေလို့ အမေရိကန်က ဂရင်းလန်းကို ပိုပြီး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ဖို့ လိုအပ်လာပါတယ်။

၄။ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းသစ် (Arctic Trade Routes)

ရေခဲပြင်တွေ အရည်ပျော်လာတာနဲ့အမျှ အာရှနဲ့ ဥရောပကို ဆက်သွယ်မယ့် အာတိတ်ရေကြောင်းလမ်း ပေါ်လာမှာပါ။ ဂရင်းလန်းကို ပိုင်ရင် အနာဂတ်ရဲ့ အရေးပါဆုံး ကုန်သွယ်ရေး လမ်းကြောင်းတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒေါ်နယ်ထရမ့်ရဲ့ ဂရင်းလန်းကျွန်းကို ဝယ်ယူမယ်ဆိုတဲ့ အဆိုပြုချက်အပေါ် အချုပ်အခြာ အာဏပိုင် ဒိန်းမတ်နိုင်ငံနဲ့ ကိုယ်ပိုင် အုပ်ချုပ်ခွင့်ရ ဂရင်းလန်းအစိုးရတို့ရဲ့ တုန့်ပြန်မှုကတော့ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ပြတ်သားခဲ့ပါတယ်။ ဒိန်းမတ်ဝန်ကြီးချုပ် မီတီ ဖရက်ဒရစ်ဆင် (Mette Frederiksen) က ထရမ့်ရဲ့ အိုင်ဒီယာကို “ရယ်စရာကောင်းလှတဲ့ ဆွေးနွေးမှု (Absurd discussion)” လို့ တိုက်ရိုက် ဝေဖန်ခဲ့ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ အသာတကြည် ဝယ်မရရင် ဒေါ်နယ် ထရမ့် ဖက်က စစ်အင်အားသုံးပြီး အတင်းအဓမ္မ သိမ်းယူနိုင်သလား လို့ မေးလာရင်တော့ လက်တွေ့မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခဲယဉ်းပြီး အကျိုးဆက်က အလွန်ဆိုးရွား သွားနှိင်တယ်လို ဆိုရပါမယ်။

ဒိန်းမတ်ဟာ NATO အဖွဲ့ဝင် မဟာမိတ်ဖြစ်ပါတယ်။ မဟာမိတ်ကို ကျူးကျော်တာဟာ နေတိုးအဖွဲ့ကို ပျက်စီးစေပြီး အမေရိကန်ကို ကမ္ဘာ့ဇာတ်ခုံမှာ နှိင်ငံတကာရဲ့ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့သွားပါလိမ့်မယ်။

ကုလသမဂ္ဂနဲ့ ဥရောပသမဂ္ဂ (EU) တို့က အမေရိကန်အပေါ် ပြင်းထန်တဲ့ စီးပွားရေးနဲ့ နိုင်ငံရေး ပိတ်ဆို့မှုတွေ လုပ်လာနိုင်ပါတယ်။အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုဟာ ကမ္ဘာ့အင်အားအကြီးဆုံးနိုင်ငံ ဖြစ်တာကြောင့် ကုလသမဂ္ဂ (UN) နဲ့ ဥရောပသမဂ္ဂ (EU) တို့ကို ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူးလို့ ယူဆစရာ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့နိုင်ငံရေးနဲ့ စီးပွားရေးလောကမှာတော့ အပြန်အလှန် မှီခိုနေရတာကြောင့် အမေရိကန်အတွက်လည်း ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ရှိလာနိုင်ပါတယ်။

နောက်တစ်ခုက အတင်း တက်သိမ်းခဲ့ရင် ဂရင်းလန်းသားတွေရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်ခွင့်ကို ချိုးဖောက်တာဖြစ်လို့ ဆူပူအုံကြွမှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်ပြီး အုပ်ချုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်သလောက် ခက်ခဲပါလိမ့်မယ်။

တကယ်တော့ အမေရိကန်က ဂရင်းလန်းကို လိုချင်ခဲ့တာ ထရမ့်က ပထမဆုံး မဟုတ်ပါဘူး။

၁၈၆၇ ကလည်း နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီး William Seward က စပြီး စိတ်ဝင်စားခဲ့ပါတယ်။

နောက် ၁၉၄၆ မှာ သမ္မတ ထရူးမန်းက ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ နဲ့ ဝယ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းခဲ့ပေမယ့် ဒိန်းမတ်က ငြင်းပယ်ခဲ့ပါတယ်။

အချုပ်အနေ နဲ့ ဆိုရရင် ထရမ့်ရဲ့ အာဏာရှင်ဆန်ဆန် မူဝါဒ အရ အသာတကြည်ဝယ်မရရင် စီးပွားရေးအရ ဖိအားပေးတာ ၊ သံတမန်ရေးအရ အကျပ်ကိုင်တာ ဒါမှမဟုတ် ဒေသတွင်းမှာ မဟာဗျူဟာမြောက် ကစားကွက်သစ်တွေနဲ့ ဘယ်လိုကြိုးစားမလဲ ဆိုတာ ဆက်စောင့်ကြည့်ရမဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာ အခြေအနေတစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

Aung San Oo – MMNN

Myanmar Muslims News Network